Młodzież z Modrzaka w Muzeum i Miejscu Pamięci w Sobiborze
Udział w obchodach Narodowego Dnia Pamięci Ofiar Niemieckich Nazistowskich Obozów Koncentracyjnych i Obozów Zagłady
W piątek, 12 czerwca 2026 r., młodzież z “Modrzaka” uczestniczyła w przedsięwzięciu edukacyjno-upamiętniającym przygotowanym przez pracowników Muzeum i Miejsca Pamięci w Bełżcu oraz Muzeum w Sobiborze. Spotkanie odbyło się w związku z Narodowym Dniem Pamięci Ofiar Niemieckich Nazistowskich Obozów Koncentracyjnych i Obozów Zagłady.
Dzień ten, ustanowiony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej w 2006 r., przypomina o pierwszym masowym transporcie 728 Polaków z więzienia w Tarnowie do niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego Auschwitz, który miał miejsce 14 czerwca 1940 r. Byli to głównie żołnierze kampanii wrześniowej, członkowie organizacji niepodległościowych, studenci oraz gimnazjaliści.
Podczas spaceru edukacyjnego uczniowie poznali historię więźniów obozu zagłady w Bełżcu, a także dramatyczne wydarzenia związane z ostatnim transportem około 300 więźniów-robotników przewiezionych 26 czerwca 1943 r. ze zlikwidowanego obozu w Bełżcu do Sobiboru. Uczestnicy wysłuchali również informacji o Tomaszu Blatcie, ocalałym z Sobiboru, którego wspomnienia należą do ważnych świadectw historii tego miejsca.
Istotnym elementem spotkania było odczytanie przez młodzież fragmentów relacji więźniów obozów zagłady. Przy polanie mogił oraz przy kamieniach pamięci zapalono znicze, oddając hołd wszystkim ofiarom Zagłady. Przypomniano także losy społeczności żydowskich związanych z Włodawą i Zamościem.
Szczególny wymiar uroczystości nadał występ uczennicy naszej szkoły, która wykonała utwór „Śmierć Azy” Edvarda Griega. Muzyczne wykonanie stało się symbolicznym dopełnieniem refleksji nad tragedią ofiar niemieckich nazistowskich obozów koncentracyjnych i obozów zagłady.
Udział w wydarzeniu był dla młodzieży ważną lekcją historii, pamięci i odpowiedzialności. Bezpośredni kontakt z miejscem pamięci pozwolił uczniom lepiej zrozumieć skalę zbrodni, losy konkretnych osób oraz znaczenie zachowywania świadectw przeszłości dla kolejnych pokoleń.